Skuteczny psycholog
Small 639a4ec0048f764e9adc178ae8cac4a9

Depresja sezonowa

Depresja sezonowa czyli sezonowe zaburzenie afektywne (Seasonal Affective Disorder – SAD) to zaburzenie depresyjne pojawiające się w okresie jesienno-zimowym, ustępujące wiosną lub latem. Dotyka cztery razy częściej kobiety niż mężczyzn. Pierwszy epizod pojawia się zwykle pomiędzy 20 a 40 rokiem życia, ale mogą na nie cierpieć również dzieci. 
Objawy występują codziennie lub prawie codziennie przez co dotkliwie wpływają na funkcjonowanie. Są to: 
- smutek, lęk, niepokój 
- obniżona aktywność, problemy z wykonywaniem codziennych czynności, 
- niechęć do pracy i kontaktów społecznych 
- nadmierna drażliwość, 
- problemy z pamięcią i koncentracją, 
- uczucie przewlekłego zmęczenia, 
- wzmożona senność wraz z pogorszeniem jakości snu, 
- zwiększony apetyt,  
- osłabienie popędu seksualnego, 
- myśli samobójcze. 


Jeżeli zaobserwujesz u siebie powyższe objawy nie ograniczaj się do autodiagnozy, zgłoś się do: 

  • psychologa/ psychoterapeuty lub psychiatry aby precyzyjnie zdiagnozować problem,  
  • internisty aby zlecił badania kontrolne sprawdzające ogólny stan zdrowia (podobne objawy mogą pojawić się w wyniku np. niedoboru witamin, zaburzeń hormonalnych i innych problemów zdrowotnych) 


Przyczyny występowania depresji sezonowej są związane z rozwojem cywilizacji i odejściem od wcześniejszego funkcjonowania zgodnie z rytmem pór roku czyli naturalnym obniżeniem aktywności jesienią i zimą. Nie chcąc lub nie mogąc zwolnić tempa, wymagamy od naszych organizmów pełnej gotowości do działania, co w połączeniu z zmniejszeniem się ilości naturalnego światła oraz krótszym dniem prowadzi do rozregulowania rytmu snu i czuwania. Może być to odczuwane zwłaszcza rano. Brak światła słonecznego zwiększa wydzielanie melatoniny, co nasz mózg interpretuje jako czas spania i czujemy się bardziej senni i zmęczeni. Zmniejsza też poziom serotoniny, która odpowiada m.in. za utrzymywanie dobrego nastroju.  


Leczenie: 

Fototerapia - leczenie rozpoczyna się od codziennych sesji trwających od pół do dwóch godzin w zależności od natężenia stosowanego światła.  Trwa ok. dwóch tygodni, chyba, że poprawa nie jest zadowalająca. Po jej zakończeniu zaleca się stosowanie fototerapii podtrzymującej, podczas której zabiegi przeprowadzane są co 2–4 dni. Jest to skuteczna metoda walki z depresją sezonową (od 60 do 75% pacjentów odczuwa poprawę). 

Psychoterapia – sesje psychoterapeutyczne mogą pomóc zaakceptować chorobę oraz wypracować sposoby radzenia sobie z objawami. 

Leki przeciwdepresyjne – dobrze dobrane przez psychiatrę leki mogą złagodzić objawy depresji sezonowej. Należy jednak pamiętać, że przyjmowanie ich może wiązać się np. z przeciwwskazaniami do prowadzenia pojazdów czy spożywania alkoholu, dlatego warto dokładnie zapoznać się z ulotką i konsultować to z lekarzem. 

Jeżeli zmagamy się depresją sezonową lub po prostu boleśnie odczuwamy skutki zmiany pogody warto zadbać o odpowiednią dietę i suplementację np. witaminy D,  magnezu i witamin z grupy B. Zbawienny może być też wyjazd w miejsce gdzie będziemy mogli choć przez kilka dni nacieszyć się słońcem i zrelaksować.