Skuteczny psycholog
Small id 10026029

Skala depresji Becka do samodzielnej oceny obecności i nasilenia objawów depresji.

Skala depresji Becka - (ang. Beck Depression Inventory, BDI) autorstwa Aarona Becka służy do samodzielnej oceny obecności i nasilenia objawów depresji. Aby test miał wartość diagnostyczną należy wybrać odpowiedź najbliższą "średniej" wartości w trakcie minionych 30 dni. Wypełnienie go zajmuje około 10 min.

Należy jednak pamiętać, że diagnoza depresji wymaga konsultacji u lekarza psychiatry lub psychologa. Samodzielnie uzyskane wyniki mają jedynie charakter pomocniczy i należy je traktować jako wskazówkę diagnostyczna i zachętę do konsultacji u profesjonalisty.


Pytanie nr 1

a) Nie jestem smutny/-a ani przygnębiony/-a

b) Odczuwam często smutek, przygnębienie

c) Przeżywam stale smutek, przygnębienie i nie mogę się uwolnić od tych przeżyć

d) Jestem stale tak smutny/-a i nieszczęśliwy/-a, że jest to nie do wytrzymania


Pytanie nr 2

a) Nie przejmuję się zbytnio przyszłością

b) Często martwię się o przyszłość

c) Obawiam się, że w przyszłości nic dobrego mnie nie czeka

d) Czuję, że przyszłość będzie beznadziejna i nic tego nie zmieni


Pytanie nr 3

a) Sądzę, że nie popełniłem/-am większych zaniedbań

b) Sądzę, że czynię więcej zaniedbań niż inni

c) Kiedy spoglądam na to, co robiłem/-am, widzę mnóstwo błędów i zaniedbań

d) Jestem zupełnie niewydolny/-a i wszystko robię źle


Pytanie nr 4

a) To, co robię, sprawia mi przyjemność

b) Nie cieszy mnie to, co robię

c) Nic mi nie daje teraz prawdziwego zadowolenia

d) Nie potrafię przeżywać zadowolenia i przyjemności, wszystko mnie nuży


Pytanie nr 5

a) Nie czuje się winny/-a wobec siebie ani wobec innych

b) Dość często miewam wyrzuty sumienia

c) Często czuję, że zawiniłem/-am

d) Stale czuję się winny/-a


Pytanie nr 6

a) Sądzę, że nie zasługuję na karę

b) Sądzę, że zasługuję na karę

c) Spodziewam się ukarania

d) Wiem, że jestem karany/-a


Pytanie nr 7

a) Jestem z siebie zadowolony/-a

b) Nie jestem z siebie zadowolony/-a

c) Czuję do siebie niechęć

d) Nienawidzę siebie


Pytanie nr 8

a) Nie czuję się gorszy/-a od innych ludzi

b) Zarzucam sobie, że jestem nieudolny/-a i popełniam błędy

c) Stale potępiam się za popełnione błędy

d) Winię siebie za wszystko zło, które istnieje


Pytanie nr 9

a) Nie myślę o odebraniu sobie życia

b) Myślę o samobójstwie, ale nie mógłbym/nie mogłabym tego dokonać

c) Pragnę odebrać sobie życie

d) Popełnię samobójstwo, jak będzie odpowiednia sposobność


Pytanie nr 10

a) Nie płaczę częściej niż zwykle

b) Płaczę częściej niż dawniej

c) Ciągle chce mi się płakać

d) Chciałbym/chciałabym płakać, ale nie jestem w stanie


Pytanie nr 11

a) Nie jestem bardziej podenerwowany/-a niż dawniej

b) Jestem bardziej nerwowy/-a i przykry/-a niż dawniej

c) Jestem stale zdenerwowany/-a lub rozdrażniony/-a

d) Wszystko, co dawniej mnie drażniło, stało się obojętne


Pytanie nr 12

a) Ludzie interesują mnie jak dawniej

b) Interesuję się ludźmi mniej niż dawniej

c) Utraciłam większość zainteresowań innymi ludźmi

d) Utraciłam wszelkie zainteresowanie innymi ludźmi


Pytanie nr 13

a) Decyzje podejmuję tak łatwo jak dawniej

b) Częściej niż kiedyś odwlekam podjęcie decyzji

c) Mam duże trudności z podjęciem decyzji

d) Nie jestem w stanie podjąć żadnych decyzji


Pytanie nr 14

a) Mogę pracować jak dawniej

b) Z trudem rozpoczynam każdą czynność

c) Z wielkim wysiłkiem zmuszam się do zrobienia czegokolwiek

d) Nie jestem w stanie nic zrobić


Pytanie nr 15

a) Sypiam dobrze, jak zwykle

b) Sypiam gorzej niż dawniej

c) Rano budzę się 1-2 godziny za wcześnie i trudno mi zasnąć

d) Budzę się kilka godzin za wcześnie i nie mogę usnąć


Pytanie nr 16

a) Nie męczę się bardziej niż dawniej

b) Męczę się znacznie łatwiej niż poprzednio

c) Męczę się wszystkim, co robię

d) Jestem zbyt zmęczony/-a, aby cokolwiek robić


Pytanie nr 17

a) Mam apetyt nie gorszy niż dawniej

b) Mam trochę gorszy apetyt

c) Apetyt mam wyraźnie gorszy

d) Nie mam w ogóle apetytu


Pytanie nr 18

a) Nie tracę na wadze ciała (w ostatnim miesiącu)

b) Straciłem/-am na wadze ciała nie więcej niż 2 kg

c) Straciłem/-am na wadze ciała nie więcej niż 4 kg

d) Straciłem/-am na wadze ciała nie więcej niż 6 kg


Pytanie nr 19

a) Nie martwię się o swoje zdrowie bardziej niż zawsze

b) Martwię się swoimi dolegliwościami, mam rozstrój żołądka, zaparcia, bóle

c) Stan mojego zdrowia bardzo mnie martwi, często o tym myślę

d) Tak bardzo się martwię o swoje zdrowie, że nie mogę o niczym innym myśleć


Pytanie nr 20

a) Sądzę, że wyglądam gorzej niż dawniej

b) Martwię się tym, że wyglądam staro i nieatrakcyjnie

c) Czuję, że wyglądam coraz gorzej

d) Jestem przekonany/-a, że wyglądam okropnie i odpychająco


Pytanie nr 21

a) Moje zainteresowania seksualne nie uległy zmianom

b) Jestem mniej zainteresowany/-a sprawami płci (seksu)

c) Problemy płciowe wyraźnie mniej mnie interesują

d) Utraciłem/-am wszelkie zainteresowanie sprawami seksu


OBLICZANIE WYNIKU:

odp. a = 0 pkt.

odp. b = 1 pkt.

odp. c = 2 pkt.

odp. d = 3 pkt.


INTERPRETACJA TESTU

Od 0 do 11 - brak depresji

Nie ma powodu do niepokoju.

Uzyskanie tylu punktów oznacza najczęściej tymczasowe pogorszenie nastroju, wywołane zwyczajną chandrą czy jakimś bieżącym, najczęściej przykrym zdarzeniem. Taki wynik uzyskują raczej osoby, które sięgają po ten test przypadkowo, z ciekawości albo za czyjąś namową, a nie kierując się własną intuicją, że coś poważnego zaczyna się z nimi dziać.

Od 12 do 19 - depresja łagodna

Wynik, który powinien nas zastanowić i skłonić do wizyty u psychologa lub psychoterapeuty. Najlepiej, aby był to specjalista pracujący metodą terapii poznawczo-behawioralnej, nastawionej na konkretne i szybkie rozwiązanie problemów. Współczesna medycyna leczy depresję łagodną przede wszystkim psychoterapią. Raczej bez włączania farmakoterapii.

Od 20 do 25 - depresja umiarkowana

Uzyskanie tylu punktów sugeruje, że należy od razu zgłosić się do psychiatry, bo najprawdopodobniej konieczne będzie włączenie leczenia farmakologicznego (podanie leków antydepresyjnych). Psychiatra po ocenie nasilenia choroby i dobraniu odpowiedniego leku i odpowiedniej jego dawki skieruje pacjenta również na terapię. W leczeniu depresji umiarkowanej jako najbardziej skuteczną uważa się metodę łączenia farmakoterapii z psychoterapią.

Od 26 do 63 - depresja ciężka

Pacjent powinien natychmiast zgłosić się do psychiatry. Tak naprawdę kroki podjęte ze strony chorego powinny być takie same jak w razie depresji umiarkowanej. Inna będzie oczywiście forma terapii. Długotrwała, intensywniejsza, bardzo prawdopodobne jest, że konieczna może okazać się też hospitalizacja. Ważne: Jeżeli mamy do czynienia z pojawieniem się myśli samobójczych lub tym bardziej podjęciem pewnych kroków w celu odebrania sobie życia, są to bezwzględne wskazania do leczenia szpitalnego.